Χρήστος Ράμμος:
Το Ισραήλ, το μόνο – κατά κάποιους όψιμους φίλους του – δημοκρατικό και πολιτισμένο κράτος στη Μέση Ανατολή, έχει μετατραπεί στον πειρατή της Μεσογείου. Καταστρέφει σκάφη εκατοντάδες μίλια μακριά από τις ακτές του, απαγάγει ανθρώπους που δεν έχουν διαπράξει κανένα ποινικό αδίκημα, τους μεταφέρει στο Ισραήλ, τους φυλακίζει τους εξευτελίζει και τους κακομεταχειρίζεται με σαδισμό. Και όλα αυτά μέσα στην ντροπιαστική αιδήμονα σιωπή, αδιαφορία και απάθεια της θεσμικής Ευρώπης [η οποία αντίθετα είχε υψώσει φωνή καταγγελίας όταν η Ρωσία είχε εισβάλει στην Ουκρανία και καλά είχε κάνει], αλλά και χωρών πολίτες των οποίων έχουν απαχθεί, μεταξύ των οποίων – δυστυχώς – και η χώρα μας, η οποία μόνο κατόπιν εορτής και σιωπηλά, μην τυχόν και προσβληθούν και θυμώσουν οι Νετανιάχου, Σμότριτς και Μπεν Γκβίρ, ασχολείται με την τύχη τους.
Το Ισραήλ φοβάται πάρα πολύ το κίνημα ανθρωπιστικής αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνους που έχει αρχίσει να επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη και κυρίως στη νεολαία και γι’ αυτό αντιδρά με λύσσα και με πανικό [που έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την αγριότητα και την εξαφάνιση κάθε αναστολής] σε κάθε κίνηση που θα θυμίζει την τραγωδία αυτή και το καθήκον στοιχειώδους ανθρωπιάς. Θέλει να συνεχίσει η απανθρωποποίηση των Παλαιστίνιων [δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Gallant – υπόδικος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο – είχε ονομάσει τους Παλαιστινίους συλλήβδην “ανθρώπινα ζώα”], να λησμονηθούν και να εγκαταλειφθούν από όλους, να εξαφανιστούν σιγά σιγά από την χώρα των προγόνων τους και όσοι απομείνουν να συμφιλιωθούν με την μοίρα τους ως παρίες του ανθρώπινου γένους και ως αιώνιοι σκλάβοι στα “μπαντουστάν” του Ισραηλινού αυτή την φορά apartheid.
Μιλάμε για κανονική γενοκτονία και με την ευκαιρία να θυμήσουμε ότι σύμφωνα με το νομικό ορισμό της γενοκτονίας [άρθρο 2 ης Σύμβασης για την Πρόληψη και Καταστολή Εγκλημάτων Γενοκτονίας], γενοκτονία δεν είναι μόνο η θανάτωση των μελών της στοχευόμενης ομάδας, αλλά και “κάθε πράξη με στόχο τον μερικό ή ολικό αφανισμό μιας φυλετικής, εθνικής ή θρησκευτικής ομάδας, όπως: Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης σε μέλη της ομάδας, Σκόπιμη επιβολή συνθηκών ζωής με στόχο τον φυσικό αφανισμό, ολικό ή μερικό, μελών της ομάδας, Επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση γεννήσεων εντός της ομάδας,Δια της βίας μεταφορά ανήλικων μελών της ομάδας σε κάποια άλλη.”.
Δεν έχουμε δικαίωμα ως ανθρώπινα όντα να αδιαφορήσουμε και να σιωπήσουμε άλλο στο έγκλημα. Διότι αν το κάνουμε θα είμαστε συνένοχοι, όπως οι Γερμανοί οι οποίοι έβλεπαν να εξαφανίζονται οι γείτονες τους [Εβραίοι τότε] και να πηγαίνουν οι στρατιές στα στρατόπεδα εξοντώσεως από τα οποία δεν ξανάβγαιναν και τα φουγάρα των κρεματορίων να καπνίζουν και όχι μόνο σιώπησαν, αλλά δεν θέλησαν ούτε να ρωτήσουν τι γίνεται και εξακολούθησαν να υμνούν τον Φύρερ και συνέχισαν κανονικά τη ζωή τους.
Σωτήρης Ρούσσος.
“9 σημεία για τον στολίσκο αλληλεγγύης προς την Γάζα
1. Το Ισραήλ παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας για νιοστή φορά
2. Οι συμμετέχοντες/ουσες στο στολίσκο αλληλεγγύης στην Γάζα ΔΕΝ έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα.
3. ΔΕΝ υπάρχει κανένα στοιχείο (όπλα, εκρηκτικά κλπ) που να αποδεικνύει ότι σχεδίαζαν να τελέσουν αδίκημα.
4. Έπλεαν σε διεθνή ύδατα ακολουθώντας όλους τους κανόνες ναυσιπλοϊας, δεν ήταν πλοία φαντάσματα .
5. ΔΕΝ υπάρχει απόφαση του ΟΗΕ ή Διεθνούς Δικαστηρίου που να απαγορεύει την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Αντιθέτως, όλες οι υπηρεσίες του ΟΗΕ το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχουν ζητήσει άμεση άρση των εμποδίων για την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα.
6. Η άφιξη του στολίσκου στην Γάζα δεν πρόκειται να αλλάξει τους συσχετισμούς υπέρ των Παλαιστινίων. Η αντίδραση του Ισραήλ οφείλεται αποκλειστικά στην προσπάθειά του να σταματήσει κάθε διεθνοποίηση του ζητήματος και να επιτείνει την αίσθηση ότι οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να περιμένουν βοήθεια από οπουδήποτε. Είναι η στρατηγική της απελπισίας που συνοδεύει αυτήν της γενοκτονίας.
7. Το Ισραήλ, σύμφωνα με think tanks που πρόσκεινται στην ισραηλινή Δεξιά, θεωρεί ως μια από τις μεγαλύτερες απειλές το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη (οι άλλες τρεις είναι το Ιράν, οι ισλαμιστικές οργανώσεις και η Τουρκία).
8. Η ελληνική κυβέρνηση είναι πραγματικά αξιοθρήνητη. Η στάση της είναι αυτή του υποτελούς. Όταν ΑΘΩΟΙ/ΕΣ Έλληνες/νίδες πολίτες απάγονται, κρατούνται, προσβάλλονται και κακοποιούνται δημόσια μάλιστα, το Υπουργείο Εξωτερικών θα έπρεπε να έχει αντιδράσει πολύ πιο έγκαιρα και δυναμικά και να μην πετάει αετό.
9. Για μια χώρα που έχει διακηρύξει ότι η ελεύθερη ναυσιπλοϊα έχει τεθεί ως πρώτος στόχος της θητείας της ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ , η ανοχή της -για να μην πούμε η σύμπλευση της- προς την πειρατεία που ασκεί το Ισραήλ υπονομεύει σοβαρα το διεθνές κύρος και την αξιοπιστία της.