Με αφορμή τις στυγερές γυναικοκτονίες και τις πολύ περισσότερες επιθέσεις, που ανεβάζουν τον μακρύ, ματωμένο κατάλογο των θυμάτων, οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία τονίζουν πως στέκονται δίπλα σε κάθε γυναίκα, σε κάθε θηλυκότητα, σε κάθε θύμα κακοποίησης. Και καταθέτουν μια σειρά από προτάσεις σε επίπεδο νομοθεσίας, δομών προστασίας και στέγασης, Παιδείας, επανένταξης, θεσμικής θωράκισης και υποδομών.
Από το 2020 μέχρι σήμερα, 120 γυναίκες περίπου στερήθηκαν το δικαίωμα στη ζωή, την αυτοδιάθεση και την ελευθερία τους, θυσιασμένες στον βωμό μιας βαθιά ριζωμένης πατριαρχικής νοοτροπίας, η οποία διαπερνά τόσο την κοινωνία των πολιτών όσο και τους κρατικούς θεσμούς.
Μόνο την τελευταία δεκαετία, υπολογίζεται ότι πάνω από 500.000 γυναίκες και κορίτσια έχουν πέσει θύματα ανθρωποκτονίας από συντρόφους ή μέλη της οικογένειάς τους παγκοσμίως. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τη UN Women, περίπου 50.000 γυναίκες και κορίτσια δολοφονούνται κάθε χρόνο από συντρόφους ή συγγενείς, δηλαδή μία γυναίκα κάθε 10 λεπτά! Περίπου 1 γυναίκα στις 3 (31,6%) παγκοσμίως έχει υποστεί σωματική ή/και σεξουαλική ενδοοικογενειακή βία ή σεξουαλική βία από μη σύντροφο κατά τη διάρκεια της ζωής τους (ΠΟΥ, 2023).
” 120 γυναίκες περίπου στερήθηκαν το δικαίωμα στη ζωή, την αυτοδιάθεση και την ελευθερία τους”
Η έμφυλη βία δεν είναι ένα «ιδιωτικό πρόβλημα» αλλά μια συστημική κοινωνική παθογένεια εκτιμούν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία. Η φιλοσοφία της Πολιτικής Οικολογίας εδράζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και τον σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής. Δεν μπορεί να υπάρξει υγιής και βιώσιμη κοινωνία όταν ο μισός πληθυσμός της ζει υπό το καθεστώς του φόβου και της απειλής μέσα στο ίδιο του το σπίτι.
Η ανοχή και η αδράνεια των κρατικών μηχανισμών μάς καθιστούν όλους συνένοχους. Απαιτούμε άμεσα πράσινες, προοδευτικές και ριζοσπαστικές τομές:
- Νομοθετική κατοχύρωση και ορατότητα: Ζητάμε την πλήρη νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» στον Ποινικό Κώδικα. Όπως ακριβώς συνέβη με το ρατσιστικό έγκλημα, η ανάγκη αυτή δεν αφορά την αυστηροποίηση της ποινής (καθώς η ανθρωποκτονία επισύρει ήδη την ανώτατη ποινή των ισοβίων), αλλά μια σειρά κρίσιμων διαστάσεων:
- Αναγνώριση του κινήτρου: Καταδεικνύει τη δομική ανισότητα και την έμφυλη βία που προηγείται του θανάτου, διαχωρίζοντάς το από μια τυχαία εγκληματική ενέργεια.
- Πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση: Ο εντοπισμός των έμφυλων προειδοποιητικών σημάτων επιτρέπει στις αρχές να παρεμβαίνουν πριν το έγκλημα εξελιχθεί σε θανατηφόρο.
- Αλλαγή κοινωνικής αντίληψης: Λειτουργεί αποτρεπτικά, εξαλείφοντας αναχρονιστικές αντιλήψεις περί «εγκλημάτων πάθους» ή «προσωπικών διαφορών» που ιστορικά δικαιολογούσαν ή ελάφρυναν τη θέση του δράστη.
- Συλλογή ακριβών δεδομένων: Επιτρέπει την τήρηση ξεχωριστών στατιστικών, απαραίτητων για την κατανόηση της έκτασης του φαινομένου και τη χάραξη στοχευμένων δημόσιων πολιτικών.
- Αναθεώρηση του νόμου για την ενδοοικογενειακή βία: Ο ισχύων Ν. 3500/2006 έχει αποδειχθεί τραγικά ανεπαρκής. Απαιτούμε την άμεση κατάργηση της διάταξης για την ποινική διαμεσολάβηση, η οποία στην πράξη λειτουργεί ως θεσμική οδός διαφυγής και ατιμωρησίας για τον δράστη, εξαναγκάζοντας το θύμα σε έναν επικίνδυνο συμβιβασμό.
- Δομές προστασίας και στέγασης: Δημιουργία και επαρκής χρηματοδότηση ασφαλών ξενώνων φιλοξενίας σε κάθε Δήμο. Οι δομές αυτές πρέπει να αποτελούν μέτρο άμεσης ανάγκης και όχι μόνιμο «ξερίζωμα» της γυναίκας και των παιδιών της. Διεκδικούμε τη θεσμοθέτηση μέτρων για την άμεση απομάκρυνση του θύτη από την κοινή κατοικία, διασφαλίζοντας το δικαίωμα των θυμάτων σε ασφαλή και μόνιμη στέγαση.
- Παιδεία, πρόληψη και επανένταξη: Εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής και της εκπαίδευσης για την έμφυλη ισότητα σε όλες τις βαθμίδες των σχολείων. Παράλληλα, απαιτείται η ίδρυση Δημόσιων Σχολών Γονέων, καθώς και η εισαγωγή υποχρεωτικών δικαστικών εντολών για την παρακολούθηση προγραμμάτων απεξάρτησης από τη βία για τους θύτες, με στόχο την ουσιαστική αλλαγή συμπεριφοράς και την κοινωνικοποίησή τους.
- Θεσμική θωράκιση και υποδομές: Διαρκής και εξειδικευμένη εκπαίδευση των σωμάτων ασφαλείας και των δικαστικών λειτουργών. Ζητάμε την άμεση κάλυψη των υλικοτεχνικών ελλείψεων της Δικαιοσύνης (όπως η έλλειψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα δικαστήρια), οι οποίες συχνά αναγκάζουν τα θύματα να αποσύρουν τις καταθέσεις τους λόγω φόβου και απειλών, διαιωνίζοντας τον κύκλο της βίας.
Δεν θα συνηθίσουμε τον τρόμο. Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε γυναίκα, σε κάθε θηλυκότητα, σε κάθε θύμα κακοποίησης. Αγώνας για τη ζωή, αγώνας για την ισότητα, αγώνας για το μέλλον μας.