Του Νίκου Χρυσόγελου

π. Ευρωβουλευτή Πράσινων /EFA

Μέλους του Πανελλαδικού Συμβουλίου

ΠΡΑΣΙΝΟΙ-Οικολογία

www.facebook.com/nikos.chrysogelos

Ο πόλεμος έχει εξαπλωθεί σε σύνολο χωρών. Δεν είναι πλέον μόνο στο Ιράν. Η Κύπρος μπήκε στο χάρτη των χτυπημάτων.

Η Chevron αναστέλλει την λειτουργία του κοιτάσματος Leviathan για λόγους ασφαλείας. Έλαβε σχετική οδηγία από τις ισραηλινές αρχές. Το κοίτασμα βρίσκεται νοτίως της Κύπρου και δυτικά του Ισραήλ. Σκεφτείτε να είχαν στηθεί γεωτρύπανα στα “θαλάσσια οικόπεδα” που έχουν παραχωρηθεί στην Chevron και στην ExxonMobil. Μας μίλαγαν για ασφάλεια μέσω των εξορύξεων υδρογονανθράκων.

Τώρα που οι πετρελαικές εγκαταστάσεις είναι στόχος των πολεμικών επιχειρήσεων επιβεβαιώνεται η προειδοποίησή μας: το πετρέλαιο είναι κίνδυνος για το κλίμα και την ασφάλεια της κοινωνίας, όχι ευλογία.

Τραμπ και Νετανιάχου οδηγούν με την ανοχή ή την υποκριτική στάση και άλλων ηγετών (μεταξύ των οποίων των ευρωπαίων ηγετών, όπως ο Στάρμερ, η Μελόνι, ο Όρμπαν, ο Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης και των ακροδεξιών) σε παγκόσμια ανασφάλεια και οικονομική, κοινωνική και ενεργειακή κρίση. Οι συνέπειες θα είναι πολύ σοβαρές για όλους μας.

Στη βάση του πολέμου είναι ο έλεγχος του πετρελαίου (Βενεζουέλα, Ιράν) και οι αυτοκρατορικές ονειρώξεις δυο αυταρχικών ηγετών που οδηγούν σε διάλυση του ατελούς διεθνούς δικαίου ακόμα και του δικαίου του πολέμου. Οι επιδιώξεις τους πάντως δεν ταυτίζονται απολύτως. Ο Τραμπ θέλει τα πετρέλαια. Ο Νετανιάχου να τεμαχίσει το Ιραν σε 5 ή 6 κομμάτια.

Ο πόλεμος στο Ιράν δεν περιορίζεται πλέον εκεί, έχει επεκταθεί από την Αν. Μεσόγειο μέχρι το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Το σχέδιο του Νετανιάχου είναι – και έχει εμπλέξει πολλές χώρες για – να “αναμορφώσει” την ευρύτερη περιοχή με την ισχύ των όπλων και του Τραμπ. Βασίζεται σε μια ευρύτερη συμμαχία φανερή ή κρυφή: Ισραήλ, ΗΠΑ φανερά αλλά και Ελλάδα, Κύπρος, Ινδία, Αφγανιστάν και χώρες του Κόλπου, ιδαίτερα Σαουδική Αραβία που είχε ενισχύσει την πίεση στον Τραμπ να επιτεθεί.

Οι χώρες αυτές εμπλέκονται στις πολεμικές επιχειρήσεις κυρίως με διευκολύνσεις, στρατιωτικό εξοπλισμό, βάσεις κλπ.

Ινδία και Αφγανιστάν συνεργάζονται και άσκησαν (στρατιωτική) πίεση στο Πακιστάν για να σταματήσει να δίνει πληροφορίες στο Ιράν στην διάρκεια του πολέμου. Μια μερα πριν την επιθεση ο πρωθυπουργός της Ινδίας είχε επισκεφθεί το Ισραήλ ενώ ξεκινούσε η σύγκρουση Αφγανιστάν-Πακιστάν.

Ο Μητσοτάκης που υπόσχονταν ασφάλεια μέσω της συνεργασίας με το Ισραήλ μας ενέπλεξε οικονομικά, ενεργειακά και στρατιωτικά στο κουβάρι της κρίσης. Τώρα οι φρεγάτες και τα πολεμικά αεροσκάφη μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμπλοκής στον πόλεμο. Αντί να σταματήσει η εμπλοκή των βρετανικών βάσεων στον πόλεμο, επιλέγουν στρατιωτική παρουσία σε μια ήδη υπερστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Ακόμα και το ατύχημα ειναι πολύ πιθανό ενώ η ένταση με την Τουρκία θα ανέβει.

Ο πόλεμος ξεκίνησε χωρίς έγκριση από το Κογκρέσο, παραβιάζοντας το αμερικάνικο Σύνταγμα και με την πλειοψηφία των αμερικανών να είναι αντίθετοι. Ο Τραμπ που βγήκε με συνθημα την απόσυρση των ΗΠΑ από πολέμους και το σταμάτημα των πολέμων στην Ουκρανία και στη Γάζα, τώρα – αντιθέτως- ξεκινάει μια νέα πολεμική επιχείρηση που εμπλέκει δεκάδες χώρες στον πόλεμο. Μάλιστα εξανάγκασε εταιρίες Τεχνητής Νοημοσύνης να συνεργαστούν με το στρατό, παρόλο ότι το ΔΣ μιας από αυτές Anthropic εξέφρασε την αντίθεσή του σε μια τετοια συνεργασία.

Ο πόλεμος δεν είναι βιντεοπαιχνίδι, προκαλεί θανάτους. Μπορεί κάποιοι να θαυμάζουν τις τρομακτικές δυνατότητες της τεχνολογίας για καταστροφή, αλλά η τεχνολογία και μάλιστα η ΑΙ πρεπει να οδηγεί στην ανθρώπινη ευημερία και στην ειρήνη με τη φύση, όχι στην γιγάντωση των καταστροφικών εργαλείων.

Ο πόλεμος αυτός δεν θα σταματήσει μέσα σε 2-3 μέρες ή έστω σε 10-12. Ο ίδιος ο Τραμπ μιλάει για διάρκεια αρκετών εβδομάδων. Το πιο πιθανό είναι ότι μπήκαμε σε μια μακροχρόνια πολεμική κρίση που μπορεί να έχει πολλές μορφές σύγκρουσης και όχι μόνο στο πεδίο μάχης.

Οι επιθέσεις του Ιράν σε στρατιωτικές, πετρελαικές και άλλες εγκαταστάσεις εμπλεκόμενων χωρών στοχεύουν σε πλήγματα στην οικονομία τους και στην δημιουργία εσωτερικών συγκρούσεων λόγω της ανασφάλειας που δημιουργείται. Και να σταματούσε αύριο, ο πόλεμος στο Ιραν έχει ήδη ανοίξει τους ασκούς του αιόλου.

Ο Τραμπ δεν έμαθε τελικά από την εμπειρία του Βιετνάμ, του Αγφανιστάν, του Ιράκ και της Λιβύης. Η αλλαγή καθεστώτος με στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν οδηγεί στην δημοκρατία αλλά στην πλήρη αποσταθεροποίηση χωρών.

Το καθεστώς του Ιράν είναι αυταρχικό και καταπιέζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των γυναικών. Το ίδιο ισχύει όμως και για τους συμμάχους ΗΠΑ και Ισραήλ, μεταξύ άλλων τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, ή από την άλλη την Ρωσία. Αλλά οι δυο αυταρχικοί ηγέτες είναι επίσης υπόλογοι σοβαρών κατηγοριών, οπότε δεν είναι οι κατάλληλοι για …απελευθέρωση λαών.

Η πολεμική επιχείρηση δεν αποσκοπεί φυσικά στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή στον περιορισμό των πυρηνικών σχεδίων του Ιράν (ο ίδιος ο Τραμπ είχε διαβεβαιώσει ότι με τπν πόλεμο των 12 ημερών είχαν καταστραφεί οι πυρηνικές δυνατότητες ενώ οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ Ιράν είχαν σχεδόν οδηγήσει σε συμφωνία).

Οι στόχοι της πολεμικής επιχείρησης είναι η αλλαγή καθεστώτος και ο έλεγχος του Ιράν και των πόρων του. Επίσης η διακοπή της ροής πετρελαίου προς την Κίνα (κύρια πηγή προμήθειας Βενεζουέλα και Ιράν).

Φαίνεται ότι οι μεγάλες δυνάμεις μοιράζουν ξανά τον κόσμο. Ο Όργουελ με το 1984 και ο Χάξλευ με τον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο θα έμεναν έκπληκτοι με όσα συμβαίνουν σήμερα. Ο Πούτιν να μιλάει για το διεθνές δίκαιο. Ο Τραμπ για ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Νετανιάχου για την ειρήνη κι ασφάλεια. Οι μουλάδες για δίκαιο.

Είναι η ώρα να μιλήσουμε εμείς οι πολίτες. Τη γλώσσα και τη δράση για την ειρήνη, την ασφάλεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την συνεργασία. Ευρώπη ακούς; Μαζί με τις δυνάμεις της λογικής στο εσωτερικό των ΗΠΑ και του Ισραήλ που κινητοποιούνται ήδη.