Όλα έχουν αλλάξει. Αλλά όχι πάντα προς το καλύτερο. Πολύ περισσότερο στη χώρα μας, υπάρχει πολιτικό αδιέξοδο. Μετά από 17 χρόνια κρίσης (και κάποιες δεκαετίες που οδήγησαν στην #κρίση) είναι καιρός να αναλάβουμε (ξανά) πρωτοβουλίες μεγάλης κλίμακας για ένα ευρύ μέτωπο που θα έχει νέα χαρακτηριστικά, δεν θα περιμένει τους “σωτήρες” αλλά θα προωθεί λύσεις με #όραμα και ρεαλισμό.

Είναι σαφές ότι η #κοινωνία βιώνει κατάθλιψη και πολλά συσσωρευμένα προβλήματα. Η #δημοκρατία υποχωρεί. Γύρω μας σκάνε πύραυλοι, συντελούνται γενοκτονίες, εγκλήματα. Η διαφθορά γιγαντώνεται σπαταλώντας τους ευρωπαικούς και φυσικούς πόρους.

Πολλοί περιμένουν τον ένα ή τον άλλο σωτήρα ενώ η απάντηση στην κρίση απαιτεί κυρίως πρόγραμμα και λύσεις. Πριν μιλήσουμε για τον ένα ή τον άλλο που θέλουν να μας κυβερνήσουν, στο όνομά μας, εμείς (αρκετοί, όχι κατ’ ανάγκη η πλειοψηφία) ας συγκροτήσουμε ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Οι Πράσινοι Πράσινοι-Οικολογία (έχουμε κάνει δημόσιο κάλεσμα σε αυτή την κατεύθυνση), τμήματα της αριστεράς, κοινωνικές δυνάμεις, αν υπάρχουν δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας εκτός των κομμάτων του χώρου τους, καλλιτέχνες, ενεργοί πολίτες, νέοι άνθρωποι που αναζητούν εναλλακτικές, άνθρωποι που αναζητούν καλύτερη ζωή εκτός της χώρας μας, ακτιβιστές αλλά και πανεπιστημιακοί, φοιτητές και σκληρά εργαζόμενοι. Αυτό το 10-15% που είναι εκτός, το “άλλο”. Να συγκροτήσουμε ένα μέτωπο ελπίδας με βάση λύσεις, όχι απλώς ευχές ή συνθήματα #ελπίδα

Ας ανοίξει λοιπόν άμεσα ένας ευρύς #πολιτικόςδιάλογος για ένα μέτωπο οικολογίας (πράσινων) και τμημάτων της αριστεράς (με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει) και με όσους/ες αντιλαμβανονται τα κρισιμα ζητήματα της εποχής μας για μια προγραμματική συμφωνία.

Στη Βρετανία οι Πράσινοι γίνονται το αντίπαλο δέος απέναντι στην ακτοδεξιά και υποστηρίζονται όπου υπάρχει παρόμοια εκλογική σύγκρουση και από άλλες δυνάμεις που αποσύρρουν υποψηφίους (λόγω πλειοψηφικού). Στην Ισπανία το SUMAR που συμμετεχει στην κυβέρνηση συνεργασίας με τους σοσιαλιστές είναι μια συνεργασία τμήματος της αριστεράς και των Πρασίνων. Στην Ιταλία συνεργάζονται οι πράσινοι και ένα τμήμα της αριστεράς με καλά (και εκλογικά) αποτελέσματα. Στο Δήμο Αθηναίων έγινε η έκπληξη χάρη στη συνετγαδλια ενός ευρύτερου σχηματισμού αποτελούμενου από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κάποιων ατόμων με αριστερή καταγωγή αλλά και εμάς των Πρασίνων, για να μην το ξεχνάμε.

Στην Ολλανδία οι #Πράσινοι (Πράσινη Αριστερά) και ένα μικρό κόμμα της αριστεράς – το Εργατικό Κόμμα – συνεργάζονται εδώ και καιρό στο κοινοβούλιο. Συμμετέχουν επίσης από κοινού στις εκλογές. Στα συνέδρια τους αποφάσισαν να ενωθούν βήμα βήμα κι οργανωτικά. Στις δημοτικές εκλογές είναι τώρα το μεγαλύτερο κόμμα σε επίπεδο χώρας, και το πρώτο κόμμα σε μεγάλους δήμους όπως το Άμστερνταμ, το Ρότερνταμ, η Ουτρέχτη κλπ.

Ένα τέτοιο μέτωπο σε εθνικό επίπεδο στην Ελλάδα με προοπτική δεν μπορεί να είναι στη βάση του “ενάντια σε” αλλά του “υπέρ λύσεων”. Δεν πρέπει να είναι μια συνεννόηση μικρών κομμάτων και υπολειμμάτων κομμάτων αλλά μια δυναμική πρωτοβουλία ευρείας βάσης που θα δημιουργήσει σύντομα προϋποθέσεις γενικότερης συσπείρωσης και θα:

εστιάζει σε λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της χώρας, κοινωνικά, οικολογικά, οικονομικά, δημοκρατικά, παραγωγικά, δικαιοσύνης,

δίνει ώθηση σε μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία με οικολογικό, δημοκρατικό, κοινωνικό περιεχόμενο και συνοχή,

έχει στο κέντρο της την ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

ενοποιήσει όλες τις πολιτικές και σε όλα τα επίπεδα για #οικολογικήδικαιοσύνη, δίκαιη #πράσινημετάβαση με #ενεργειακήδημοκρατία, αποτελεσματική #κλιματικήδράση και #κλιματικήανθεκτικότητα.

Προϋπόθεση είναι η δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης και κοινής δράσης σε όλα τα επίπεδα που θα οδηγήσουν σταδιακά και σε κοινή οργανωτική βάση.

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο