Είμαστε στο πλευρό των νέων, των γυναικών, των εμπόρων, των Κούρδων, των Ιρανών ανδρών και γυναικών που αγωνίζονται για την ελευθερία τους από ένα καταπιεστικό καθεστώς.

Όπως το 1979 ξεσηκώθηκαν εναντίον του καθεστώτος του Σάκη, αλλά μετά επιβλήθηκε ένα ανελεύθερο καθεστώς – δεν αγωνίστηκαν για αυτό.

Όπως ξεσηκώθηκαν και πολλές άλλες φορές.

Δεν ξεσηκώνονται για τον Τραμπ, τον Νετανιάχου ή τον γιο του Σάχη. Ξεσηκώνονται για την ελευθερία τους και θα αποφασίσουν οι ίδιοι οι Ιρανοί και οι Ιρανές για το μέλλον τους.

Ακολουθείτε όσο πιο αξιόπιστα κανάλια ενημέρωσης. Μην πιστεύετε ότι η εξέγερση είναι έργο της Μοσάντ, του γιου του Σάχη ή των Αμερικανών.

Ακολουθείτε για ενημέρωση ανθρώπους όπως η εξόριστη ιρανή σκηνοθέτης @Sepideh_Farsi, οι σελίδες των γυναικών που αγωνίζονται για την ελευθερία τους, αγωνιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν τέλη Δεκεμβρίου κυρίως από τους εμπόρους. Στην αρχή με απεργίες, κλείσιμο μαγαζιών ιδιαίτερα γύρω από το Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης και τα τζαμιά (όπως είχε γίνει και το 1905 και το 1979) και στη συνέχεια απλώθηκαν σε όλες σχεδόν τις επαρχίες με τη συμμετοχή νέων και γυναικών στην πλειοψηφία τους.

Η οικονομική κρίση και η χειροτέρευση των συνθηκών ζωής παίζουν ρόλο – η κρίση έχει βαθιές ρίζες – αλλά η εξέγερση πάει πιο πέρα, αφορά την ελευθερία.

Όπως κάθε αυταρχικό καθεστώς έτσι και το ιρανικό αντιδρά με καταστολή και βία, πυροβολισμούς. Σύμφωνα με πληροφορίες οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπάρχουν τουλάχιστον 500 νεκροί – μεταξύ των οποίων και παιδιά – και πάνω από 10.000 συλληφθέντες. Το καθεστώς “τύφλωσε το διαδίκτυο.

Οι Ιρανοί είναι πολύ οργισμένοι και ζητάνε αλλαγή.

Η ΕΕ πρέπει να πιέσει το καθεστώς για ελευθερία αλλά και να σταματήσει τη χρήση βίας, ενώ πρέπει να σταματήσει τον Νετανιάχου (επιτέλους) και τον Τραμπ που ετοιμάζουν επέμβαση – ήδη έχουν μεταφέρει σημαντικές δυνάμεις στη Βρετανία.

Στο ίδιο το Ιράν έχει σχηματιστεί μια ευρεία Συμμαχία πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που διεκδικούν.

Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρέμβουν στρατιωτικά οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Τουρκία ή οποίες άλλες στρατιωτικές δυνάμεις. Μόνο κακό μπορεί να κάνουν. Έτσι κι αλλιώς δεν ενδιαφέρονται για την δημοκρατία και τα δικαιώματα των Ιρανών πολιτών αλλά για τον έλεγχο της περιοχής και ιδιαίτερα για τα πετρέλαια.