Του Νίκου Χρυσόγελου
Τελικά η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Αθηναίων σε σχεση με τα Προσφυγικά οδήγησε σε μια σημαντική εξέλιξη. Αναγνωρίζεται ο ρόλος μιας ενεργού κοινότητσς όπως αυτή των Προσφυγικών και σώθηκε μια ζωή ανθρώπου που αγωνίζονταν για τον διάλογο, όχι για τον ευατό του.
Έγινε μια – έντονη η αλήθεια – συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο ΔήμοςΑθηναίων με την διαδικασία του κατεπείγοντος για το θέμα των Προσφυγικών. Το ψήφισμα πέρασε κατά πλειοψηφία με την υπιστήριξη της πλειοψηφίας ΑΘΗΝΑ ΤΩΡΑ και της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.
Ήταν μια γεναία πρωτοβουλία από τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρης Δούκας την πλειοψηφία αλλά και την παράταξη Ανοιχτή Πόλη. Ήταν μια κίνηση για έξοδο από ένα αδιέξοδο μέσα από ουσιαστικό διάλογο που θα συμμετάσχει η #κοινότηταπροσφυγικών, ο Δήμος Αθηναίων, φορείς, η περιφέρεια όπως ακριβώς απαιτεί κάθε αστική παρέμβαση τέτοιας κλίμακας.
Στο μεταξύ είχε δημοσιοποιηθεί ένα κείμενο και υπογραφές που έπαιρναν θέση.
Ακολουθεί το κείμενο το οποίο συνυπογράφουν εκατοντάδες επώνυμοι και λιγότερο επώνυμοι πολίτες – τιμή μου να το συνυπογράφω κι εγώ:
“Οργανώσεις, συλλογικότητες και ατομικότητες από ένα ευρύτατο φάσμα της κοινωνίας και του κινήματος που στέκονται αλληλέγγυες στον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και των απεργών πείνας, συνέταξαν το παρακάτω κείμενο στήριξης στον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή (140 ημέρες), στη δεύτερη απεργό πείνας Suzon Doppagne (55 ημέρες) και στην Κοινότητα στο σύνολό της, απαιτώντας τα αυτονόητα από τις αρμόδιες αρχές πριν να είναι πολύ αργά, το οποίο υπογράφεται από πλήθος αλληλέγγυων από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Η λίστα των υπογραφών θα ανανεώνεται συνεχώς τις επόμενες ημέρες”.
«Αν είναι δυνατόν στην δημοκρατική Ελλάδα του σήμερα, ένας απεργός πείνας να πεθαίνει!
Τι ζητάει; Ό,τι θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Έναν ισότιμο, ειλικρινή και ευρύ διάλογο που θα εξασφαλίσει συνέργειες και συναινέσεις τόσο απαραίτητες σε ζητήματα κοινωνικής φροντίδας. Το δικαίωμα στην κατοικία είναι καθολικό και αφορά κατεξοχήν εκείνους και εκείνες που βιώνουν κοινωνικούς αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Τι ζητάει; Να αναγνωριστεί μια κοινότητα ανθρώπων που πολλά χρόνια τώρα κατοικεί στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας φροντίζοντας και χρησιμοποιώντας κτίρια που το κράτος παρότι έχει την ιδιοκτησία τους, τα άφηνε να ρημάζουν.
Τι ζητάει; Να σταματήσει μια διαδικασία ανάπλασης που η Περιφέρεια της Αττικής επιχειρεί να ξεκινήσει και η οποία αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι άνθρωποι που ζουν στα Προσφυγικά υλοποιούν στη πράξη μια δομή κοινωνικής, με ιδιαίτερα πλούσιες υποστηρικτικές υποδομές, βασισμένες στην αλληλεγγύη και την αλληλουποστήριξη.
Ένα βίντεο για το τι ειναι τα ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Αρκετοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι τα Προσφυγικά δεν είναι μόνο κτήρια αλλά είναι και κοινότητα ανθρώπων, μια κοινότητα μάλιστα σε μια ολόκληρη γειτονιά, με ιστορία, ίχνη πολιτισμού αλλά και μέλλον. Καταρχήν τα Προσφυγικά έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία νεώτερης ιστορίας και δεν επιτρέπεται η κατεδάφισή τους.
Αρκετοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι η ΚοινότηταΠροσφυγικών έχει ανακαινίσει με προσωπική εργασία πολλά από τα 228 κτήρια και μένουν εκεί πάνω από 400 άτομα που έχουν ανάγκη στέγασης
Αρκετοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι η κοινότητα δημιούργησε κοινωνικές δομές, χώρο για παιδιά σε συνεργασία με εκπαιδευτικούς, για νέους/νέες, γυναικείο χώρο, 2 δομές φιλοξενίας για ασθενείς και συγγενείς ασθενών από τον ΄Άγιο Σάββα που μπορεί να μείνουν δωρεάν
Αρκετοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι φυτεύουν δέντρα, λουλούδια, λαχανικά, ντομάτες, μελιτζάνες, και άλλα στους χώρους γύρω αό τα κτήσια
Δεν γνωρίζουν ότι έχουν μια δημοκρατική λειτουργία, συζητούν και συναποφασίζουν για την γειτονιά τους, συνεργάζονται, δρουν από κοινού.
Η γειτονιά και η κοινότητα ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ μπορεί να αποτελέσει ένα πρότυπο δημοκρατικής, κοινωνικής και οικολογικής οργάνωσης, για το πώς μια γειτονιά μπορεί να αναζωογονηθεί, να αποκτήσει κοινωνική συνοχή και κοινωνικές υποδομές, να γίνει πιο πράσινη, οικολογική, κλιματικά ουδέτερη, να βασίζεται στην δική της ενέργεια από τον ήλιο και να γίνει πρότυπο σκάιασης, δροσισμού με φυσικά μέσα και κυρίως μέσα από την δημοκρατική οργάνωσή της και τη συνεργασία ενεργών κατοίκων και φορέων.
Χάρη στους ανθρώπους της κοινότητας που αγωνίζονται μπορεί να έχουμε στην Αθήνα ένα (ακόμα) καλό παράδειγμα για το πώς μπορούμε να αλλάξουμε δημιουργικά την πόλη μας.
Για να βοηθήσω την καμπάνια της κοινότητας #ΜένουμεΠροσφυγικά δείχνω τι είναι πραγματικά η Κοινότητα Προσφυγικών και γιατί είμαστε δίπλα της, γιατί την στηρίζουμε με αυτό το βίντεο εδώ
#saveprosfygika Save Prosfygika