Του Νίκου Χρυσόγελου
Τ. Ευρωβουλευτή ΠΡΑΣΙΝΟΙ /EFA
Εντεταλμένου Σύμβουλου Κλιματικού Συμφώνου και Κοινωνικής Οικονομίας Δήμου Αθηναίων
Εδώ και καιρό ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προετοίμαζε το σχέδιο για την είσοδο της Ελλάδας στην πυρηνική ενέργεια. Η προσπάθεια να υποστηρίξει τα συμφέροντα του πυρηνικού λόμπυ έχει προιστορία.
– Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε, μακριά από το φως της δημοσιότητας, συζητήσεις με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας για να στηρίξει την κατασκευή νέου πυρηνικού αντιδραστήρα στη χώρα αυτή. Συζήταγε τη σύναψη συμφωνίας για μακροχρόνια αγορά του 20% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας – αλλιώς είναι δύσκολο να χρηματοδοτηθεί η επένδυση από τις τράπεζες λόγω του αυξημένου ρίσκου
– Η Ελλάδα συντάχθηκε με τις χώρες που πίεσαν και κατάφεραν να ενταχθεί η πυρηνική ενέργεια στην “ευρωπαική πράσινη ταξινομία” σαν “πράσινη επένδυση” για να μπορεί να βάλει χέρι στον προυπολογισμό της ΕΕ για την πράσινη μετάβαση, την Ευρωπαική Πράσινη Συμφωνία
– Στη συνέχεια άρχισε να προβάλει την πυρηνική ενέργεια ως λύση απέναντι στην κλιματική αλλαγή και συμβατή με τις ανανέωσιμες πηγές ενέργειας. Περήφανος δήλωση ότι πλέον η Ελλάδα μπορεί να λογίζεται ως φίλη της πυρηνικής ενέργειας!
– Η τελευταία κίνηση, η υπογραφή σχετικής συμφωνίας με τον Εμ Μακρόν ουσιαστικά για την προώθηση της κατασκευής αρθρωτού πυρηνικού αντιδραστήρα (πολύ πιθανόν στον Έβρο, μια και χρειάζεται πολύ νερό για ψύξη) είναι η πρώτη προσπάθεια να περάσει από τα λόγια στην πράξη.
Η προώθηση της κατασκευής πυρηνικού αντιδραστήρα πέρασε στην συμφωνία πιυ υπογράφηκε κι αφορά την συνεργασία Ελλάδας – Γαλλίας στην καινοτομία.
Αν και δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιηθεί λεπτομέρειες, η συμφωνία που υπέγραψαν ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος και ο Γάλλος υπουργός Βιομηχανίας Ρολάν Λεσκίρ εντάσσει την Ελλάδα στις χώρες που στρέφονται προς την πυρηνική ενέργεια, χωρίς να έχει γίνει κάποια σοβαρή δημόσια συζήτηση ή να έχουν εξεταστεί οι διάφορες διαστάσεις της επένδυσης σε ένα πυρηνικό μέλλον.
Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη οδηγεί τη χώρα ολοταχώς στους δρόμους που ανοίγει το πυρηνικό λόμπυ και ο Μακρόν, την αναθέρμανση των επενδύσεων στην πυρηνική ενέργεια.
Ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος δήλωσε ότι “η συνεργασία μας με τη Γαλλία επικεντρώνεται στις ειρηνικές χρήσεις της πυρηνικής τεχνολογίας και δίνει έμφασ στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία. Περιλαμβάνει, επίσης, την ανταλλαγή εμπειρίας για τη διαμόρφωση νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου για την ανάπτυξη σχετικών προγραμμάτων (ΣΣ πυρηνικής ενέργειας).
Ταυτοχρόνως, “ενισχύεται η έρευνα και η τεχνολογική συνεργασία, ενώ μέσα από την επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό και την ανάπτυξη εξειδικευμένων δεξιοτήτων ενισχύονται οι συνέργειες μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών φορέων και κέντρων κατάρτισης των δύο χωρών”.
Η κυβέρνηση μεταφέρει την εικόνα ότι η συμφωνία αφορά στην έρευνα, στην καινοτομία, στην πυρηνική ασφάλεια και στην μεταφορά τεχνογνωσίας, ίσως γιατί εκεί σε πρώτη φάση θα διατεθούν 200.000.000 ευρώ από την ΕΕ για “έρευνα στην τεχολογία αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων”.
Ποιος είναι όμως ο λόγος που η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα στην πυρηνική τεχνολογία και δημιουργεί δεσμεύσεις στρατηγικού χαρακτήρα για την τεχνολογία, την προμήθεια πρώτης ύλης, την λειτουργία και την διαχείριση των αποβλήτων, ενώ η χώρα μας διαθέτει ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και μπορεί να αναπτύξει τεχνολογίες αποθήκευσης;
Όπως συζητήθηκε και στην εκδήλωση που διοργάνωσαν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ – Οικολογία, η πυρηνική τεχνολογία δεν είναι συμβατή με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών. Η εμπειρια από το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων στη Γερμανία επιβεβαιώνει ότι δεν είμαι αναγαία τα πυρηνικά για την προώθηση των ΑΠΕ. Οι λόγοι είναι πολλοί, από την επικινδυνότητα της πυρηνικής τεχνολογίας μέχρι την ανάγκη να παραμένει σταθερή η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από την πυρηνική εγκατάσταση, ακόμα και όταν η παραγωγή από τα ηλιακά ή τα αιολικά συστήματα αυξάνετε. Η πυρηνική μονάδα δεν ανοίγει και κλείνει ανάλογα με τις ανάγκες. Έχει σταθερή παραγωγή.
Η κυβέρνηση μεταφέρει την εικόνα ότι η συμφωνία αφορά στην έρευνα, στην καινοτομία, στην πυρηνική ασφάλεια και στην μεταφορά τεχνογνωσίας. Ίσως γιατί εκεί σε πρώτη φάση θα διατεθούν 200.000.000 ευρώ από την ΕΕ για “έρευνα στην τεχολογία αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων”,
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι επενδύσεις στην αποθήκευση, σε συγχρονα δίκτυα στα οποία κουμπώνουν οι διάφορες μορφές ΑΠΕ, σωστός χωροταξικός σχεδιασμός, συμμετοχή των πολιτών στις επενδύσεις σε ΑΠΕ ώστε να επωφελούνται οι πολίτες από την στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.