Και ξαφνικά η πολιτική αντιπαράθεση στην Βρετανία – όχι τυχαία – είναι μεταξύ των Πράσινων και του ακροδεξιού REFORM του Farage με τους άλλους πολιτικούς χώρους να συρρικνώνονται.
Ήδη σε μια πρώτη εκλογική αντιαπράθεση οι Πράσινοι εκτόπισαν το REFORM και κέρδισαν την έδρα από τους ακροδεξιούς Reform ενώ γκρεμίζονται εργατικοί και συντηρητικοί στο Derbyshire!!
Derbyshire County Council
Lian Pizzey, Πράσινοι / Green Party – 1,341
Juliette Stevens, Reform UK – 1,091
Amanda Paget, Συντηρητικοί – 426
John Cowings, Εργατικοί – 116
Alex Stevenson, Advance UK – 57
Adrian Miller, Φιλελεύθεροι – 43
Οι Πράσινοι με επικεφαλής τον Zack Polanski φαίνεται να κερδίζουν γρήγορα έδαφος και να ξεπερνούν το Εργατικό Κόμμα θέτωντας ως στόχο να ξεπεράσουν τους συντηρητικούς ή και την ακροδεξιά, το Reform UK του Farage
Τώρα διεξάγονται ενδιάμεσες εκλογές στο Γκόρτον και το Ντέντον. Ήδη τα μέσα ενημέρωσης συγκρίνουν τις δύο εκστρατείες, των Πράσινων και του ακροδεξιού REFORM.
Σε μια πλευρά, η Χάνα Σπένσερ που θα είναι η υποψήφια των Πρασίνων. Υδραυλικός, υποψήφια δήμαρχος, με βαθιές ρίζες στην περιοχή. Με μια πλατφόρμα που επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της ακρίβειας, την επίλυση της στεγαστικής κρίσης και στην προώθηση προτάσεων για τις μεταφορές, το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS), την ποιότητα του αέρα, το ενεργειακό κόστος. Αφορά τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών, τα δρομολόγια των λεωφορείων και το αν ο γενικός ιατρός μπορεί να σε δει όταν έχεις ανάγκη. Χρήσιμο. Πρακτικές λύσεις. Θυμίζει την καμπάνια του Mamdani στη Νέα Υόρκη.
Η Χάνα Σπένσερ, δημοτική σύμβουλος, υδραυλικός και λάτρης των σκύλων, μιλάει για επενδύσεις στο τοπικό επίπεδο και επισκευές υποδομών, για την αθόρυβη δουλειά του να λειτουργήσει ένας χώρος λίγο καλύτερα από ό,τι πριν. Δεν είναι συναρπαστικό αλλά αντιμετωπίζει τους ψηφοφόρους ως ενήλικες που θα ήθελαν να μαζεύονται οι κάδοι τους και να εκπαιδεύονται τα παιδιά τους σωστά και να μπορούν να βλέπουν έναν γιατρό όταν χρειάζεται, να μπορούν να πληρώνουν ένα λογικό ενοίκιο ή ενεργειακούς λογαριασμούς.
Μια καμπάνια λέει: μπορούμε να το βελτιώσουμε αυτό, να διορθώσουμε το άλλο, να αντικαταστήσουμε εδώ. Η καμπάνια του REFORM λέει να σας πω ποιος φτάει για όλα αυτά, – αφηρημένα – και όχι πώς θα τα φτιάξουμε
Ο Ματ Γκούντγουιν του REFORM. Μπορεί να τον αναγνωρίσετε αν παρακολουθήσετε το GB News, όπου εξηγεί στο κοινό ότι η Βρετανία κλέβεται από ανθρώπους που έφτασαν πολύ πρόσφατα, ή λατρεύουν λανθασμένο θεό, ή έχουν λάθος γονείς. Δεν πρόκειται για παρένθεση. Αυτή είναι ολόκληρη η υπόθεση. Η Reform UK Ltd κυρίως αποδίδει όλα τα προβλήματα στους ξένους, στους μετανάστες και προβάλλει την αφελή άποψη ότι διώχνοντας τους μετανάστες η Βρετανία θα αποκτήσει το μεγαλείο του παρελθόντος.
Η διαφορά είναι τεράστια, μεταξύ μιας υποψηφίου από την περιοχή που θέλει να εκπροσωπήσει έναν τόπο και να προσφέρει λύσεις και από την άλλη ενός υποψηφίου που θέλει να στέκεται με τρόπο ώστε να προσελκύει τις κάμερες. Η μία καλεί σε συζήτηση και δράση, και εκπροσωπεί την ελπίδα, ενώ ο άλλος απαιτεί σωστό φωτισμό για να γράφει καλά στην κάμερα την ίδια στιγμή που εκπροσωπεί το μίσος, όχι λύσεις για την περιοχή και τη χώρα. Αυτό που προσφέρει είναι μια ιστορία που έχει ως εξής: τα πράγματα είναι άσχημα, κάποιος φταίει, και δεν είσαι εσύ, αλλά αυτοί, όποιοι κι αν είναι «αυτοί». Δίνει στην οργή και στο θυμό την ευκαιρία να προσγειωθούν κάπου, στην κοινωνία, εκεί που δεν είναι οι άνθρωποι που στην πραγματικότητα παίρνουν τις αποφάσεις
Η πολιτική που βασίζεται στην ανάδειξη μόνο των παραπόνων είναι ένα εξαιρετικό εκλογικό προϊόν. Δεν χρειάζεται ποτέ να προσφέρει λύσεις, επειδή αυτό δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι το συναίσθημα. Το ζητούμενο είναι ο εχθρός. Το εργαλείο είναι ανάδειξη του μίσους, της οργής σε κινητήρια δύναμη για εκλογικούς συσχετισμούς και μόνο.
Το ένα χτίζει ενώ το άλλο δείχνει με οργισμένο ύφος έναν “εχθρό” και γκρεμίζει.
Είναι ένας υποψήφιος που έχει εισέλθει στην πολιτική με αλεξίπτωτο από μια πολυεκατομμυριούχο εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με το δικό της τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο διευθύνεται από ένα διοικητικό συμβούλιο, ένας εκ των οποίων έφερε το Brexit και ένα πλήγμα 14% στο ΑΕΠ της Βρετανίας, ενώ έχει ύποπτους δεσμούς με το Κρεμλίνο, σε αντίθεση με ένα κόμμα των εργαζομένων και του πλανήτη με επικεφαλής τον λαό, που βασίζεται στον κανόνα «ένα άτομο, μία ψήφος».
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πλέον ότι η σύγκρουση εξελίσσεται στην Βρετανία μεταξύ αυτών των δύο κόσμων. Και για αυτό η μάχη είναι κρίσιμη όχι μόνο για τη Βρετανία αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη με ιδιαιτερότητες σε κάθε χώρα αλλά στην πραγματικότητα εκεί είναι τα κρίσιμα διλήμματα: οι πολίτες και ο πλανήτης ή οι πλούσιο για να κέρδη τους ακόμα και καταστρέφοντας τον πλανήτη…