Του Νίκου Χρυσόγελου

Τα κράτη μέλη της ΕΕ και πάρα τις κινητοποιήσεις των αγροτών και τις επιφυλάξεις πολιτικών δυνάμεων όπως οι Πράσινοι ενέκριναν την εμπορική συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης και Λατινικής Αμερικής #Mercosur. Βασικά σημεία κριτικής είναι:

– η απουσία ουσιαστικών ελέγχων για την ποιότητα των προϊόντων (πχ γενετικά τροποιημένα) και να διασφαλίσουν την απουσία φυτοφάρμακων, ορμονών και γενικά χημικών,

– η υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων

– Η αποψίλωση μεγάλων δασικών εκτάσεων για την επέκταση της κτηνοτροφίας και γεωργίας για να καλύπτονται οι ανάγκες των Ευρωπαίων καταναλωτών,

– τα φτηνότερα προϊόντα από τις χώρες αυτές (χαμηλότερες αμοιβές και κόστος παραγωγής, χρήση απαγορευμένων στην Ευρώπη φυτοφαρμάκων, γενετικά τροποιημένα είδη για ζωοτροφές κλπ) αποτελούν σημαντικό κίνδυνο εντοπισμού των εκ των πραγμάτων πιο ακριβών ευρωπαϊκών προϊόντων (υψηλό κόστος ενέργειας, εργασίας, αγρο εφοδίων).

Η σταθμισμένη πλειοψηφία (χώρες και πληθυσμός) επιτεύχθηκε χάρη στην μετακίνηση της Ιταλίας. Υπέρ 21 χώρες.

Καταψήφισαν Γαλλία, Πολωνία, Αυστρία, Ιρλανδία, Ουγγαρία

Απείχε το Βέλγιο.

Η Ελλάδα συντάχθηκε υπέρ.

Οι #Πράσινοι δεν είμαστε εναντίον των διαπεριφερειακών συνεργασιών. Οι εμπορικές όμως συνεργασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τρίτες χώρες ή ομάδες χωρών πρέπει να βασίζονται σε αρχές, κανόνες και ρυθμίσεις που αναβαθμίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα και την περιβαλλοντική & κλιματική προστασία και – στην συγκεκριμένη περίπτωση – την ποιότητα των τροφίμων και την επιβίωση της γεωργίας και των γεωργών στην Ευρώπη. Να είναι δηλαδή δίκαιες για όλους και όλες: περιβάλλον, κοινωνία, υπεύθυνη οικονομία, δικαιώματα. Η κριτική των πράσινων δεν είναι από μια σκοπιά απομονωτισμού, υπεροψίας και φοβικότητας, αλλά από μια σκοπιά οικολογική και κοινωνική.

❎️ Πολλές χώρες στον υπόλοιπο κόσμο καταστρέφουν για παράδειγμα την οικονομία τους που παράγει προϊόντα για τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού, πχ τρόφιμα, για να παράγουν προϊόντα προς εξαγωγή, που συνήθως είναι μονοκαλλιέργειες και ελέγχονται από μεγάλες εταιρίες (δυτικές ή κινέζικες). Οι μικροκαλλιεργητές καταστρέφονται και εξαφανίζονται και στις δύο πλευρές της εμπορικής συμφωνίας

❎️ Η μεγάλη πίεση για φτηνά προϊόντα στο βορρά και στην Κίνα οδηγεί ήδη σε τεράστιες εκχερσώσεις δασών στον Αμαζόνιο και άλλες περιοχές. Η συμφωνία θα εντείνει την πίεση

❎️ Για ποιο λόγο να τρώει κάποιος ρεβύθια που παράγονται στη Λατινική Αμερική και “καταναλώνουν” τοσες χιλιάδες “κλιματικά μίλια” για να φτάνουν πολύ φτηνά στην κατσαρόλα μας στην Ελλάδα, όταν κάποτε είχαμε ποιοτική παραγωγή ενός προϊόντος ιδιαίτερης διατροφικής αξίας;

❎️ Η συμφωνία δεν διασφαλίζει κοινωνικές, εργασιακές και περιβαλλοντικές συνθήκες που να τηρούνται στις χώρες εκτός ΕΕ (τις 4 χώρες της Λατινικής Αμερικής), αυτό θα εντείνει την πίεση για χαλάρωση των περιβαλλοντικών και κοινωνικών – εργασιακών ρυθμίσεων στην ΕΕ. Βλέπουμε αυτή την υποχώρηση να κερδίζει έδαφος από την πίεση που ασκούν ακροδεξιοί, δεξιοί και ισχυρά λόμπι.

❎️ Η μεγάλη ζήτηση ορυκτών και ιδιαίτερα κρίσιμων μετάλλων οδηγεί σε ένταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και μεγαλύτερη περιβαλλοντική ζημία. Αντί για μείωση της σπατάλης και ορθολογική χρήση των πρώτων υλών, η δυνατότητα φτηνής προμήθειας των πρωτογενών υλικών οδηγεί σε εγκατάλειψη των δυνατοτήτων που προσφέρει η ανάκτηση των υλικών, η επαναχρησιμοποίηση προϊόντων, ο οικολογικός σχεδιασμός, η “αστική εξόρυξη” (ανάκτηση υλικών από τα απόβλητα, ακόμα και από θαμένα στις χωματερές) και η κυκλική οικονομία. Παράλληλα με το drill baby drill, ανακάμπτει η λογική mining baby mining.

Έτσι λοιπόν κάθε διεθνές εμπορική συμφωνία πρέπει να εξετάζεται με βάση τους όρους που προβλέπει και τις συνθήκες που διαμορφώνει.

Η #Mercosur μετά από 25 χρόνια διαβουλεύσεων εγκρίνεται στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό περιβάλλον αλλά αποτυγχάνει να διασφαλίσει τα οικολογικά, κοινωνικά και γεωργικά συμφέροντα με δίκαιο τρόπο.

Ιδού και η θέση των European Greens που δεν μπορεί να κατηγορήσει κάποιος για απομονωτισμό:

“Μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων, η εμπορική συμφωνία ΕΕ-Mercosur εγκρίθηκε από τα κράτη μέλη, σε μια περίοδο αυξανόμενης γεωπολιτικής αστάθειας, δασμών Τραμπ και αυξανόμενων παγκόσμιων οικονομικών εντάσεων.

Οι τελευταίοι μήνες έχουν δείξει πιο καθαρά από ποτέ ότι η Ευρώπη χρειάζεται νέες, ισχυρές και αξιόπιστες συνεργασίες, μεταξύ άλλων και με χώρες της περιοχής Mercosur. Ωστόσο, αυτές οι συνεργασίες πρέπει να βασίζονται σε υψηλά κοινωνικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα, αμοιβαίο σεβασμό και συνεργασία σε ισότιμη βάση. Ακόμη και με πρόσθετες διασφαλίσεις και παράλληλες ρυθμίσεις που διαπραγματεύτηκαν ορισμένα κράτη μέλη, η συμφωνία ΕΕ-Mercosur στην τρέχουσα μορφή της δεν πληροί αυτά τα κριτήρια και κινδυνεύει να επιδεινώσει την περιβαλλοντική και κοινωνική ζημία.

Η συμπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, Βούλα Τσέτση δήλωσε:

«Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι έχουν εκφράσει εδώ και καιρό σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη συμφωνία ΕΕ-Mercosur, συμπεριλαμβανομένου του αντίκτυπού της στην αποψίλωση των δασών, τα εργασιακά δικαιώματα και την προστασία του περιβάλλοντος. Η δομή αυτής της συμφωνίας κινδυνεύει να ενισχύσει τα μοντέλα εξαγωγών εξόρυξης στις χώρες της Mercosur, ενώ παράλληλα εκθέτει τους αγρότες και τους εργαζόμενους της ΕΕ σε ανταγωνισμό από προϊόντα που δεν πληρούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα υγείας, κοινωνικής και περιβαλλοντικής προστασίας. Αναγνωρίζουμε ότι ορισμένοι βλέπουν αυτήν τη συμφωνία κυρίως μέσα από ένα γεωπολιτικό πρίσμα. Ωστόσο, οι στρατηγικές συνεργασίες θα πρέπει να ενισχύσουν την #ανθεκτικότητα, τη #βιωσιμότητα και τη #δικαιοσύνη – όχι να τις υπονομεύσουν. Στο πλαίσιο των δασμών του Τραμπ και του εντεινόμενου παγκόσμιου ανταγωνισμού, η οικονομική ισχύς της Ευρώπης θα πρέπει να οικοδομηθεί μέσω μιας ισχυρής ενιαίας αγοράς και στοχευμένων δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, όχι μέσω της μείωσης των προτύπων.»

Ο Ciarán Cuffe, Συμπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, δήλωσε:

«Η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να εμβαθύνει τις σχέσεις της με τις χώρες της Mercosur. Ωστόσο, η συνεργασία πρέπει να βασίζεται στην κλιματική ευθύνη, την κοινωνική δικαιοσύνη και τον αμοιβαίο σεβασμό, όχι στην πυροδότηση ενός ανταγωνισμού προς τα κάτω για τους αγρότες, τους εργαζόμενους και το περιβάλλον. Αυτή η συμφωνία δεν σχεδιάστηκε με επίκεντρο τους ανθρώπους, τους αγρότες ή τον πλανήτη. Δεν ευθυγραμμίζεται με τις δεσμεύσεις της ΕΕ για το κλίμα, ενέχει τον κίνδυνο επιτάχυνσης της αποψίλωσης των δασών και δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό ανοίγοντας τις αγορές μας σε προϊόντα που παράγονται σύμφωνα με πρότυπα που δεν θα αποδεχόμασταν στην πατρίδα μας. Πρόσθετες επιδοτήσεις ή διασφαλίσεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν ένα μοντέλο που είναι δομικά ανισόρροπο και περιβαλλοντικά επικίνδυνο.»